Comments

Colabora conosco! Nos mirarás polo serán na Praza da Peregrina

POR UN MODELO DE DESENVOLVEMENTO SUSTENTABLE QUE
PERMITA A CREACIÓN DE POSTOS DE TRABALLO NA COMARCA

PORQUE A RECUPERACIÓN DA RÍA, DA SAÚDE E DOS POSTOS DE TRABALLO NON PODE AGARDAR MÁIS: HOXE MÁIS QUE NUNCA, CELULOSAS-ELNOSA FÓRA DA RÍA!!!

Comments

Luita Verde rexeita as obras que en Cangas está promovendo a empresa Puentes y Calzadas a traveso da empresa subcontratada EXCONGAL S.L. de remodelación do antigo peirao de Punta Balea, no que antigamente era o complexo conserveiro da empresa Hnos. Massó, xa que significan o comezo da construción do porto deportivo proxectado dende o ano 2004, e agora baixo prorroga do “lobbie” inmobiliario Residencial Marina Atlántica onde a parte de Puentes y Calzadas tamén están integradas Caixanova e o empresario vigués Ubaldino Rodríguez Bello.

Luita Verde lembra que ese porto deportivo oficialmente abrangue unha ocupación de 62.897´41 m2 de superficie en terra e 212.318´19 m2 de lámina de auga para 28.723 m2 de dique e 11.746´23 m2 de plataformas en forma novos recheos, e 599,5 metros de lonxitude de dique (312 metros de alineación sur e 287´5 metros de alineación este) para 420 puntos de amarre. Contemplaría dragados dos fondos con fraccionamento de rochedo submarino, impactando moi negativa e irreversiblemente no medio natural e na biodinámica litoral, afectando directamente ás praias próximas do Salgueirón e por derivación á urbana de Rodeira, coa máis que probable perda de parte do seu areeiro; e a unha reserva de pesca e marisco con fondos de maërl, ricos en biodiversidade, onde ademáis existen distintas autorizacións marisqueiras e de extracción de algas para traballadores/as do mar de Cangas e do resto da ría. Trátase dunha das zonas mariñas mellor conservadas, coa presenza de 261 especies distintas de fauna e flora mariña. Tamén provocaría a máis que probable eutrofización das súas augas, incidindo aínda máis negativamente na calidade das mesmas e por derivación da vida nas comunidades de flora e fauna mariña existentes.
Así mesmo suporía unha nova e grave agresión á ría de Vigo e, o que é peor, nunha das súas entradas, estreitándoa máis, co que incidiría aínda máis na alteración das correntes mariñas, sedimentación e contaminación do fondo da ría pola perda de regulación natural e renovación das súas augas.
Luita Verde denuncia que as obras son ilegais posto que a pesar de que conten cunha autorización e baixo prórrogas da Autoridade Portuaria de Vigo (APV), esta aínda non ten aprobado un Plan de Utilización dos Espazos Portuarios (PUEP) nin un Plan Especial para a zona de Massó, dentro das súas competencias, polo que invalida totalmente tal autorización.
Tamén denuncia que o concello ten competencias para intervir e paralizar totalmente as obras, xa que estas non conteñen licenza municipal de obra e ademais o antedito PUEP e Plan especial da APV na zona teñen que ter en conta obrigatoriamente os informes técnicos e a aprobación da corporación municipal, polo que reproba e rexeita sen ambaxes a actitude da alcaldesa do BNG, Clara Millán, de non facer uso das súas plenas competencias e responsabilidade ao non paralizar totalmente as obras en Punta Balea.
Por ende denuncia ademais a orde do subdelegado do goberno na provincia, Delfín Álvarez, de manter a presenza da Garda Civil para “protexer” unhas obras ilegais, feito que está a acontecer en toda regra desde comezos desta semana, día tras día, e onde se está identificando e denunciando ás persoas que en particular ou como membros de distintos colectivos integrados no Foro Social de Cangas, entre eles o noso colectivo, estamos en contra destas obras e defendendo a legalidade. O luns unha retroescavadora da empresa subcontratada Excongal S.L., empresa denunciada e multada por varios atentados contra o medio natural e o patrimonio cultural na comarca, comezou a remover pedras no antigo peirao e dentro da ribeira do mar sin barreiras. Este feito se denunciou ao SEPRONA do que non nos consta que fixeran acto de presenza e atestado. Denunciouse tamén ao seguinte día que operarios estaban furando rochas na ribeira do mar para a colocación das barreiras e o SEPRONA tampouco quixo intervir, a pesar de ser asunto da súa plena competencia, delegando finalmente nos seus compoñeir@s do Corpo da Garda Civil presentes no lugar, ou sexa, “@s mesm@s que están a protexer estas obras ilegais”.
Ademais de todo iso temos que salientar que o lugar dos feitos está dentro de solo rústico de protección de espazos naturais e a obra non conta coa autorización da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas da Xunta de Galicia. Tampouco teñen autorización de Costas e sen embargo obraron e están a utilizar ao seu antoxo os 6 metros de servidume pública para o paso de maquinaria pesada na zona da Congorza, atrancando e poñendo en perigo o paso das persoas, feito que ademáis chega xa ao colmo coa instalación do valado metálico na zona portuaria de diante do antigo peirao. onde onte pola tarde ao estar pechado a cal e a canto con cadeas, provocou que ante a arribada do Rainbow Warrior de Greenpeace á zona, veciñ@s, representantes de colectivos, mariñeiros e periodistas tivesen que acceder á punta do peirao polo medio das pedras dentro da ribeira do mar.
Tamén queremos aclarar que non sirven de xustificación os postos de emprego que utiliza Puentes y Calzadas para esas obras, que a parte de ilegais, só darían emprego temporalmente a un reducido número de traballadores, e pola contra irían en detrimento dos maioritarios empregos directos e indirectos do sector pesqueiro-marisqueiro, a costa do negativo impacto ambiental que producirían as devanditas obras e a construción posterior da totalidade do porto deportivo no medio mariño.
Por último Luita Verde denuncia que a especulación urbanística volta a facer acto de presenza en Cangas con estas obras, xusto cando ao mesmo tempo se puxo a exposición pública o avance do novo PXOM.
Lembramos que no fallido PXOM do 2005 o citado lobbie inmobiliario de Residencial Marina Atlántica xa promovía baixo convenio unha operación de auténtico pelotazo urbanístico, co citado porto deportivo en lámina de auga máis a urbanización anexa de arredor de 1000 vivendas con hoteis e apartamentos en bloques de edificios de varias alturas dentro dunha área de 200.000 m2 dentro da zona coñecida como o Salgueirón e de solo actualmente catalogado na súa maioría como industrial. A operación pasaría de 20 millóns pola compra dos terreos a máis de 100 millóns de euros pola amortización e venta das vivendas e apartamentos de elite en primeira liña de costa. Este proxecto deseñado polo “gabinete técnico” do arquitecto Norman Foster se apropiaba de terreos de dominio público marítimo-terrestre, esnaquizaba antigas fábricas de arredor de 100 anos como a salazón da Congorza, eliminaba zonas verdes existentes e privatizaba gran parte dos terreos. O feito de agora a promotora presione outra vez coa construción do ilegal porto deportivo entendemos que conduce a que no máis inmediato futuro (na seguinte fase mesma de aprobación inicial do citado PXOM, onde poderían ter cabida os convenios urbanísticos) sexa de máis factible xustificación a recualificación dos terreos en solo urbanizable residencial.
Temos que resaltar que na actualidade gran parte das antigas edificacións de Massó están catalogadas como patrimonio arquitectónico industrial polo Estado e conta cun dos meirandes e biodiverso parque botánico da comarca do Morrazo (o bosque de Don Paco) e que na súa totalidade pasa por ser a auténtica zona verde que necesita o maltratado centro do municipio, debido á súa enorme condensación urbanística.

Comments

Desde Galiza Non Se Vende queremos denunciar os contínuos maltratos e agresións que soporta o noso litoral, fruto da especulación salvaxe e deste modelo depredador de crecemento economico, que equipara medre e benestar social.

Por desgraza, todos os gobernos que pasan pola Xunta seguen unha política “desarrollista” de explotación dos nosos recursos naturais para reducilos a mera condición mercantil. Os costes deste desenvolvemento económico son a destrucción da natureza.

A privatización e venta da nosa costa, das nosas rías, do noso vento, dos nosos montes, dos nosos rios, do Courel, supón depredar o territorio físico común para mercantilizalo en beneficio de só duns poucos. Privatizando beneficios e socializando as perdas.

Deste modelo cego e xordo non se libra o litoral onde se construen recheos dentro das rías que estragan a súa grande riqueza; onde se instalan polígonos industrias sobre o terreo gañado ao mar ou en primeira liña de costa realizando desmontes; onde se instalan as industrias mais perigosas como Reganosa ou máis contaminantes como Ence; onde empresas e industrias de todo tipo verten os seus refugallos directamente ao mar xunto coas aguas residuais urbanas, as veces pasando por depuradoras deficitarias ou que non funcionan contaminando as rías e facendoas incompatíbeis coa pesca e o marisqueo; onde se promoven piscifactorias nos lugares mellor conservados da nosa costa artificializandoos com formigón e contaminando o mar com antibióticos para proveito de empresas transnacionais; onde se privatiza o mar e a costa com portos deportivos a esgalla que soen levar aparellados proxectos urbanisticos especulativos; onde se produce a máis salvaxe especulación urbanistica; onde se construen a meirande parte das irracionais infraestructuras de transporte; onde se destrue a identidade dos pobos e vilas mariñeiras erradicando o noso patrimonio marítimo; onde máis se turistifica a nosa cultura e o noso território; onde se crean máis campos de golf arrasando com grandes superficies de monte e contaminando com herbicidas; onde menos se respetan os espazos protexidos....

Non é necesaria, nen imprescindible a destrucción do noso fogar común para acadar medios de vida, nin debemos basar o benestar na explotación das persoas nen a terra que habitamos, porque si asi fora estaríamos correndo o camiño do suicidio colectivo.

Todas e todos xuntos temos que porlle freo a esta locomotora desvocada, deste falso progreso, que esta a avanzar queimando os seus propios vagóns nunha tola carreira cara ningures. Esta “valorización” do territorio ten que distinguir xa os bens de uso, os modos de vida, do expolio e despoxo da nosa terra. Tratase en suma dunha nova mentalidade que trate o medio non como un negocio, do que se pode quitar beneficio, senon coma a nosa terra común da que todas e todos formamos parte. Vainos nelo a preservación da civilización que queremos legar ás persoas que veñan detrás de nós, non podemos tolerar máis o intolerabel.

Por isto convocamos A unha grande manifestación nacional en Vigo o 31 de maio ás 12:00 que sairá desde a praza do concello e rematará na Praza da Estrela.

E a un grande roteiro contra Reganosa polas ruas de Ferrol o vernes 5 de Xuño ás 20:00 desde o edificio da Xunta de Galiza.

ESTE MODELO TEN ALTERNATIVA

DEFENDAMOS O LITORAL

GOBERNE QUEN GOBERNE

GALIZA NON SE VENDE

Comments

Comments

Bonitas palabras baleiras, porque o mesmo Plan inclúe a construción doutro porto deportivo no litoral de Teis e polo tanto a destrución do ecosistema da histórica praia de Ríos e do seu banco de ameixa fina, xuntamente coa ocupación de 155.550 m2 de lámina de auga, máis superficie que a terrestre que é de 115.050 m2.

Esta actuación suporía o dragado da praia convertendo o litoral nun gran aparcamento de barcos de recreo.

Resulta inadmisible que en primeira liña do litoral, e para uso do porto deportivo, se permitan edificacións de baixo e tres alturas, e que se constrúa un vial de uso restrinxido para o acceso aos peiraos e á zona náutico-recreativa.

O estudo do documento revélanos o que xa era coñecido: o deslinde da ETEA está mal feito, porque non incorpora como Dominio Público Marítimo-Terrestre, todos os recheos, os edificios sobre eles construídos e os cantís, tal como se regula no artigo 4 da Lei de Costas.

Dende A Ría Non Se Vende esiximos que o proxecto da Cidade do Mar, respecte o mar e deseñe o litoral da ETEA como a continuación da praia da Punta, polo que o seu tratamento debe recoller as actividades propias das praias: bañarse, estar, pasear, navegar, pescar, mariscar, tomar o sol etc., tal como estipula o artigo 31 da Lei de Costas.

É incomprensible que a construción da Cidade do Mar destrúa o mar, que o privatice e nos roube o litoral que é de todos e todas, para o disfrute de só uns poucos.

A RÍA NON SE VENDE

Comments

O Xulgado número 6 de Vigo ven de dictar sentenza absolutoria para as 10 persoas imputadas nun xuízo de faltas no que se lles acusaba “dunha falta leve de respecto e consideración debida á autoridade”.

Os feitos xulgados refírense a unha concentración lúdica e pacífica na praia da Illa de Toralla que, aquela tarde do pasado 13 de setembro, foi “invadida” por músicos, “piratas” e navegantes aventureiros que reivindicaban o dereito cidadán (estipulado pola lexislación vixente) de acceso ao litoral. Algo que nesa illa, símbolo da especulación, non se compre. Os incidentes que deron lugar a este xuízo deriváronse da intervención dunha dotación policial antidisturbios cando o acto xa tiña rematado.

A fiscal pedía para cada unha das persoas acusadas unha multa de 350 euros por considerar probado que proferiron insultos contra os policías actuantes. A sentenza, pola contra, considera que non quedou “acreditada a responsabilidade e participación dos denunciados” nos feitos que se lles imputaban.

Ademais, e polos mesmos feitos, un total de doce persoas foron sancionadas pola Subdelegación do Goberno con multas que oscilan entre os 350 e os 600 euros, sancións que, en base a esta resolución xudicial absolutoria, están sendo agora recorridas.

Comments

Actualmente o acceso público ao litoral de Toralla non é posible ao estar ilegalmente pechado o paso, podéndose acceder tan só á praia onde remata a ponte, pero non percorrer todo o perímetro litoral da illa.

Restablecer a legalidade e que toda a cidadanía poida disfrutar dun espazo costeiro que lle pertence por dereito é o fin que perseguimos con esta actuación.

A RÍA NON SE VENDE

Comments

O 16 de Abril o Parlamento galego xurdido das últimas eleccións autonómicas investiu a Nuñez Feijóo como novo presidente da Xunta. De novo o PP volta gobernar Galiza. A Rede GNSV, formada na lexislatura que acaba e moi crítica co goberno saínte, desexa posicionarse publicamente a respecto do período que se abre coa maioría absoluta do Partido Popular.

A Rede Galiza Non Se Vende naceu en Novembro de 2007 como evolución da Rede Litoral Vivo, constituída en Febreiro do mesmo ano por diferentes colectivos ecoloxistas e sociais. A Rede GNSV xurdiu estando PSdeG-PSOE e BNG no goberno galego fronte a unhas políticas e prácticas ambiental e socialmente destrutivas, para defender un ordenamento territorial baseado na sustentabilidade ecolóxica e a xustiza social.

Do Parlamento electo nas pasadas eleccións autonómicas sairá un novo goberno, máis, moi probablemente, debido á xa coñecida traxectoria do PP, non á mudanza de rumo que este país e todo o mundo necesita para saírmos da acumulación de crises que alimentamos e padecemos. Se o bipartito foi continuísta, do novo goberno e Parlamento, qué podemos agardar? E se nos guiamos polo labor do PP no goberno e na oposición, polo feito por PSdeG-PSOE e BNG durante esta lexislatura, polo discurso dos tres durante a campaña, e polas declaracións que vén facendo o novo presidente da Xunta… a situación é preocupante.

A Rede Galiza Non Se Vende olla con preocupación as declaracións que Alberto Núñez Feijoo vén realizando. Se grande é o seu desprezo pola lingua, que rexeitamos, maior aínda semella a súa falta de respecto pola terra. Todo indica que o novo goberno autonómico, escudado na crise, non se vai limitar a continuar coas políticas destrutoras do territorio senón que procederá ao seu endurecemento, sen corrixir as prácticas recentemente denunciadas polo Informe Auken no Parlamento Europeo, e empeorando con isto a xa grave situación ambiental e social, local e global.

Evidentemente a razón de ser de GNSV non desaparece coa mudanza de goberno. A Rede continuará a traballar por unha terra viva e unha vida digna para tod@s e farao goberne quen goberne, por iso continuaremos a esixir que se deteña a destrución do territorio e que este se ordene de forma democrática, participativa e seguindo criterios de sustentabilidade ecolóxica e xustiza social.

Asfalto e formigón non son progreso. O tixolo e a marbellización do litoral galego non fan parte da solución, están no cerne do problema. A acuicultura industrial destrúe a terra e o mar. Os recheos nas rías estragan a riqueza natural destas. A minaría a ceo aberto erosiona a biodiversidade e mata o medio rural. Os portos deportivos indiscriminados alteran as correntes e destrúen recursos pesqueiros… As políticas de destrución ambiental e social son absurdas e suicidas, por moito que haxa quen se lucre con elas.

Goberno e Parlamento deberían comezar a lexislatura non atacando a nosa lingua e a nosa cultura senón comprometéndose á prohibición, de facto, de construír a 500 metros da costa e impedindo o emprego especulativo do territorio.

Completando de xeito efectivo e racional o saneamento integral e o tratamento de residuos urbanos do 100% da poboación galega.

Ampliando a superficie natural protexida e dotando de contido real ás diferentes figuras de protección, e respectando tamén paisaxe e patrimonio.

Promovendo o aforro enerxético, implementando redes de carrís bici, promocionando o transporte colectivo intermodal e de proximidade, e paralizando infraestruturas elitistas e agresivas como o AVE. E establecendo unha moratoria a novas autovías, das que Galiza posúe un quilometraxe por habitante moi superior á media española e europea.

Retirando as industrias perigosas e contaminantes e normativizando o seu troco cara a tecnoloxías limpas e sen riscos en espazos axeitados.

Respectando de xeito estrito a abundante lexislación e facilitando, en fin, a participación e libre expresión da cidadanía, tal como esixen as leis, e rendendo contas sen agardar aos resultados dunha nova consulta dentro de catro anos.

A grave crise mundial na que estamos inmers@s non é só económica e financeira senón tamén de modelo de desenvolvemento e enerxética. Se lle engadimos os negativos e irreversibles impactos do cambio climático, a única alternativa posible é un xiro radical que aposte firmemente por un decrecemento racional.

É necesario mellorar e desenvolver redes de transporte público de proximidade; a autosuficiencia, o aforro e a eficiencia enerxética cara ao emprego dun 100% de enerxías renovables e á progresiva eliminación do uso das que non o son; un urbanismo racional que contemple as necesidades reais de vivenda e solo industrial e unha atención máxima polo medio natural.

O respecto á organización tradicional do territorio, ós seus usos e á súa identidade, o potenciamento do sector primario, a promoción da agricultura ecolóxica e da soberanía alimentaria libre de transxénicos, son fórmulas ineludibles. Alén disto, a relación coas outras comunidades e pobos do estado, Europa e o resto do planeta ten que darse en igualdade de condicións, non con pura competitividade, senón con solidariedade e complementariedade.

*GOBERNE QUEN GOBERNE, GALIZA NON SE VENDE*

*Por unha terra viva e unha vida digna para tod@s*

Comments

0027.

Parabens à afortunada ou afortunado.

Muito obirgadas pola vossa colaboraçom.

Comments

PRIMEIRO:

A presentación deste Plano de Usos non é mais que unha campaña mediática que resposta a intereses políticos e económicos e pretende xustificar a pobre e continuísta xestión de Suso Paz ao frente da Autoridade Portuaria. Xestión da que cómpre salientar a actuación ilegal na zona da antiga Duchess, en Rande, explanando e cementando terreos integrados dentro do LIC da Rede Natura da Enseada de San Simón.

Este documento non se presentou a exposición pública, polo que ninguén coñece o seu contido. Simplemente sabemos o que a Autoridade Portuaria transmitiu aos medios de comunicación.

Polo que trascendeu parece claro que, unha vez máis, séguese sen abordar a necesaria reestructuración dos espazos portuarios e continúase no camiño de gañar espazos ao mar mediante recheos, sepultando a Ría.

Ningunha ampliación portuaria está xustificada, porque no porto hai espazo de abondo, mais mal empregado. Estase empregando o espazo portuario como un polígono industrial de empresas alleas á actividade portuaria, e como un almacén de vehiculos que só terian que estar no porto no momento do embarque.

A día de hoxe a totalidade dos terreos adscritos e baixo xestión da Autoridade Portuaria de Vigo seguen na máis estrita ilegalidade, ao non existir dito Plano de Usos, como vén sucedendo nos últimos 17 anos, desde a entrada en vigor da Lei 27/1992, de 24 de novembro, de Portos do Estado e da Mariña Mercante.

SEGUNDO:

O Plano de Utilización dos Espazos Portuarios da Zona de Servizo do Porto de Vigo, e o Plano Director da Autoridade Portuaria de Vigo deben ser sometidos indefectibelmente a exposición pública para a súa aprobación.

Ademais desde o Porto de Vigo prometeron, en distintas ocasións, respostar ás alegacións xa feitas ao anterior borrador de Plano de Usos, e a día de hoxe aínda estamos á espera.

TERCEIRO:

No referente ao Plano Especial co que intentan xustificar os proxectos de ampliación do recheo e a construción dos silos en Bouzas mantemos que, segundo o disposto na Lei 48/2003, de 26 de novembro, o Plano Especial carece de valor mentres non estexa debidamente tramitado e aprobado o Plano de Usos do Porto, tendo en conta o disposto no artigo 96 da devandita lei:

“7. Con carácter previo á formulación pola Autoridade Portuaria do plan especial ou instrumento equivalente que ordene a súa zona de servizo deberá atoparse aprobado o plan de utilización dos espazos portuarios do porto.”

Ademais, sentencias do Tribunal Supremo (20/02/84, 23/05/85, 28/02/86, 19/06/87, 05/02/88, 04/04/90, etc.) e do Tribunal Constitucional (03/07/84 e 149/1991) impiden que un Plano Especial do Porto, aprobado por un concello, poida autorizar intervención algunha sobre a lámina de auga do litoral, pois están fóra da súa competencia urbanística ao carecer da consideración de termo municipal.

Os colectivos integrados na rede A Ría Non Se Vende opoñémonos e rexeitamos frontalmente calquera ampliación do porto con recheos pilotados ou non. Calquera mínimo recheo, por pequeno que sexa, é unha nova agresión á ría no seu conxunto.

Polo exposto:

De seguir adiante cos proxectos anunciados polo Porto de Vigo con grande rebumbio nos medios de comunicación, a rede “A Ría Non Se Vende” interpoñerá un contencioso administrativo polas ilegalidades que se están a cometer.

A Ría Non Se Vende

Comments

 Leer máis: http://oaredondela.blog.com/4795131/

Comments

No xulgado nº 6 de Vigo tivo lugar o pasado día 30, un xuízo de faltas contra dez persoas polos “feitos” de Toralla.
Estes “feitos” refírense a unha concentración lúdica e pacífica na praia da Illa de Toralla, que foi “invadida” aquela tarde por músicos, “piratas” e navegantes aventureiros que só reivindicaban o dereito cidadán (estipulado pola lexislación vixente) de acceso ao litoral. Algo que nesa illa, símbolo da especulación, non se compre.

A fiscal pediu para cada unha das persoas acusadas unha multa de 350 euros por considerar probado que proferiron insultos contra os policías actuantes. Tamén solicitou a libre absolución dun policía nacional acusado de agredir a un dos manifestantes. Algúns destes presentaron como proba varios partes médicos das lesións que sufriron aquela tarde.

Este xuízo, que responde a unha denuncia da Policía Nacional, é para A RÍA NON SE VENDE un paso máis no camiño de criminalización e acoso que se ven producindo cara esta rede de colectivos desde a Subdelegación do Goberno en Pontevedra.

No último ano e por accións similares, sempre pacíficas, ascenderon a 9.250 euros as multas impostas por esa Subdelegación do Goberno a estes colectivos que só defenden (desde a legalidade urbanística e medioambiental vixente) a conservación e coidado do noso patrimonio cultural e natural.

Algo que non sucede igual no resto de Galicia.

No mes de novembro pasado, no aniversario do afundimento do Prestige, a rede GALIZA NON SE VENDE organizou “peches” simbólicos en edificios públicos de sete cidades de Galicia. En Vigo (edificio da Xunta) as 12 persoas participantes foron inmediatamente desaloxadas pola forza e posteriormente identificadas e multadas cun total de 5.150 euros. Nos outros seis lugares (incluída a Consellería de Medio Ambiente en Compostela) todo transcorreu aquela mañá sen incidentes.

A RÍA NON SE VENDE
GALIZA NON SE VENDE

Comments

A rede de colectivos “A Ría Non Se Vende” califica a supresión da liña, os fins de semana, de transporte por ría entre Vigo e Moaña, como un lamentabel paso atrás no camiño cara unha mobilidade sustentabel entre as dúas beiras e esixe o seu restablecemento.

1. A Ría non se vende considera o transporte colectivo por ría como un servizo social de interese xeral polos beneficios sociais, económicos e ecolóxicos que implica; e para que prime o correcto e eficiente funcionamento do mesmo por riba do lucro privado, ten que ser financiado, ordeado e xestionado ó 100% pola administración pública (Estado, Xunta, Concellos).

2.O seu alto prezo no estimula a poboación a escoller este modelo de transporte. Os billetes deben ser máis asequibles á poboación e gratuíto para as persoas e sectores con poucos recursos.

3. O fomento e potenciación do transporte público por ría e o gravamen e desincentivo do uso do veículo privado, ten que ser un dos piares básicos en calquera política de mobilidade sustentable.

4. O transporte colectivo da ría debe ter como principal premisa estar ao servizo das persoas que vivimos os 365 días do ano nos sete concellos a ámbalas dúas bandas da ría (Baiona, Nigrán, Vigo, Redondela, Arcade, Vilaboa, Moaña e Cangas) e nas comarcas de influencia (O Morrazo, Vigo, A Louriña, Condado-Paradanta, Val Miñor, O Rosal e Baixo Miño).

5. Os puntos de embarque, coas súas debidas condicións de seguridade e capacidade, non poden estar só nos núcleos urbanos actuais (Moaña, Cangas e Vigo) centralizando así o transbordo só no centro da cidade, senón que teñen que estenderse a outros núcleos e concellos á beira da ría, creando unha rede diversificada de proximidades ao longo dela, tanto sexa para ir aos postos de emprego, como asistir a centros sociais, culturais, educativos, étc. Os citados puntos de embarque terían que situarse en peiraos xa existentes ou en pantaláns de nova construción, desmontábeis e respectuosos co medio natural, que non interfiran na biodinámica litoral e deberían facilitar o adecuado acceso, eliminando barreiras ás persoas minusválidas. As embarcacións deben adaptar a súa construción a materiais non tóxicos e a súa motorización ás enerxías renovables.

6. O servicio ten que ser intermodal e estar directamente conectado cun servizo de transporte colectivo (tamén público ao 100%) terrestre (buses, microbuses) e ferroviario (tren de proximidade) que enlace coas redes viarias comarcais, municipais e parroquiais. Ademáis do transporte de persoas debería ter un espazo habilitado e gratuíto para o transporte de bicis.

7. Paralela e obrigatoriamente ten que ordenarse a paralización e prohibición indefinida da construción de máis autovías como as contempladas no Plan Vigo Íntegra e do AVE, por supor un enorme impacto social, ambiental e social e perpetuar un modelo de transporte insustentábel que promove o uso do automóbil e desincentiva o uso do transporte público colectivo, xerando máis emisións de gases de efecto invernadoiro que contribúen á mudanza climática, contaminación acústica, e inseguridade vial, agravando de forma paradoxal os problemas actuais. Na realización e mantemento destas grandes infraestruturas, estase a gastar enormes cantidades do diñeiro público que en cambio poderíase destinar a promoción, potenciación, ordenación e eficiente funcionamento do transporte público colectivo.

A evidencia de que as grandes infraestruturas de transporte, ademáis de insustentábles son totalmente incompatibles coa mellora e potenciación do transporte marítimo de ría é innegable . Proba disto foi o progresivo e paulatino esmorecemento do transporte por ría nas últimas tres décadas a medida que se ían construíndo autopistas, autovías e vías rápidas, que provocaban na poboación un uso e abuso do veículo privado, moitas das veces imposto pola dinámica de mercado e laboral.

Este modelo de transporte consumidor de recursos (enerxéticos, solo fértil, étc) e emisor de CO2, é unha das múltiples causas que nos levaron á grave crise económica e enerxética actual e constitúe un dos principais detonantes da mudanza climática a nivel planetario. Un modelo insustentable que está chegando ao seu fin, pois o petróleo e os recursos escasean e tarde ou temprano acabarase mudando o modelo sexa polas boas (por vontade propia) ou polas malas (porque a realidade imporá a súa lei).

O transporte colectivo é e será a única alternativa. E canto antes empecemos a traballar no seu fomento e adecuación, menos cartos e medios dilapidaremos, e menos hipotecaremos o futuro.

Esiximos dos nosos gobernantes que comecen xa a tomar medidas antes de que sexa demasiado tarde. Que non nos teñamos que arrepentir tanto nós coma, o que é pior, as xeracións vindeiras, das consecuencias que unha falta tan grave de visión de futuro terían para a ría e a súa contorna e, por engadido, para o planeta que nos da a vida.

MÁIS TRANSPORTE POR RÍA E MENOS AUTOVÍAS

TRANSPORTE COLECTIVO PÚBLICO E INTERMODAL SI

O TRANSPORTE PÚBLICO DEBE SER UN SERVICIO SOCIAL NON UN NEGOCIO PRIVADO. 

Comments

PORQUÉ NON SE DEBEN FACER MÁIS RECHEOS NA RÍA?

1-A Ría é riqueza. A Ría é un dos ecosistemas mariños con maior productividade biolóxica do mundo, debido ao fenómeno do afloramento costeiro. Dela viven millares de familias adicadas á pesca, marisqueo, acuicultura, e bateas, que forman o núcleo dun conxunto que abarca a todos os sectores da economía tradicional: construción naval, reparación, comercialización, transporte, hostalaría e turismo.

2-Impacto ambiental. Os recheos ocasionan un forte e complexo impacto ambiental, pois a Ría constitúe unha sucesión de hábitats interdependentes, e funciona física e bioloxicamente como unha unidade, polo que as perturbacións producidas nun punto, repercuten no seu conxunto. A Ría é un ecosistema único, fráxil e que está xa moi degradado.

Os recheos afectan á dinámica de correntes, polo que prexudican aos bancos marisqueiros, ás praias, á depuración natural da Ría, e en xeral a todo a vida mariña.

3-Agresión a espazos protexidos. Algunhas ampliacións portuarias están proxectadas dentro da enseada de San Simón, e para colmo no estreito de Rande, polo que o impacto sobre este fráxil espacio protexido é moi prexudicial ao fechar máis a boca da enseada.

4-Efeito acumulativo. Os recheos feitos ao longo da Ría nas últimas décadas produciron continuas modificacións do litoral respecto ao seu perfil orixinal. Isto provocou sucesivos cambios na dinámica de correntes, ocasionando que os sedimentos desaparezan dalgunhas zonas e se acumulen en outras novas, co conseguinte impacto sobre a vida mariña. Este efecto acumulativo, engadido á magnitude dos actuais proxectos de ampliación, ocasionarán consecuencias moi graves, xa que a área afectada é toda a Ría.

5-Impacto social. No Porto confunden os intereses das multinacionais cos intereses da cidadanía. Utilizan os recursos naturais de dominio público, para negocio privado das grandes empresas, que teñen como único fin obter o maior lucro posibel, e que marcharán para outro pais cando conveña aos seus intereses, deixando atrás só miseria e destrución.

Lembremos que en Bouzas sepultaron o banco de ameixa máis produtivo da Ría, que pasou de producir 940 toneladas no 1967 a só 1 no 1985.

Cando falan de crear postos de traballo nunca cuantifican os postos de traballo que destrúen, ao atentar contra a Ría, que son moi numerosos.

6-Impacto paisaxístico. A paisaxe é un recurso natural que hai que protexer e que produce beneficios económicos e inmateriais.

Nas últimas décadas o crecemento do porto e o exceso de construcións sen planificación teñen deixado a súa pegada sobre a paisaxe despersonalizándoa e estragando o seu valor, mais de levarse a cabo as ampliacións previstas este impacto se multiplicaría.

7-Ficticios balances económicos do Porto. O porto de Vigo presenta sempre uns balances económicos moi positivos, mais non se corresponden coa realidade porque nunca cuantifican o valor do que destrúen. Se o fixeran non daría mais que perdas. Por que: Canto custa unha praia? Canto custa un banco marisqueiro? Canto custa unha ría viva? Canto custan os postos de traballo relacionados coa pesca e marisqueo que destrúen? Canto custa unha paisaxe?...

8-Mala xestión do Porto. A terminal de contedores de Leixões, en Portugal, coa metade de superficie que a de Vigo move o dobre de contedores. O porto de Saint Nazaire, en Francia, especializado no tráfico de vehículos, non ten superficie para o seu almacenamento e funciona perfectamente.

9-Arelas construtivas. As políticas da Autoridade Portuaria parecen ter a actividade construtora como unha finalidade en si mesma, aínda que para nada é a actividade para a que foi creada esta institución. Constrúen polígonos industriais, centros comerciais, edificios de oficinas e queren construír hoteis, restaurantes de comida rápida, piscinas... É esta a actividade portuaria?

Estase utilizando o espazo portuario para actividades especulativas máis propias dunha axencia inmobiliaria que dun porto. Así é normal que nunca lles chegue o espazo.

10-Necesidades futuras do porto baseadas en meras especulacións. Nada pode asegurar que algunhas tendencias e factores que se desenvolveron nos últimos anos continúen desenvolvéndose no futuro, nin que aparezan novos sectores e demandas de tráfico. E máis agora coa crise xeral, e en especial nos sectores da automoción e enerxético.

11-Silos. Ademais falan de construír en Bouzas uns silos de tres pisos de altura que, nunha primeira fase, ocuparían un área de 9.040 m2. Serían utilizados para almacenar vehículos. Isto provocaría unha barreira visual que estragaría aínda máis a deteriorada paisaxe desde todos os miradoiros sobre a Ría.

ALTERNATIVAS: O porto debería aproveitar ben o espazo que xa ten, en moitos casos infrautilizado, e retirar todas as naves e industrias que non están relacionadas coa actividade portuaria, cuxas concesións incumpren o artigo 32.1 da Lei de Costas. Tamén deberían almacenar os vehículos en outro lugar, no interior, como se fai en outros portos europeos, xa que os vehículos só precisan estar no Porto no momento do embarco ou desembarco. O Porto debe ser un lugar de paso de mercadorías, non un almacén

De ser verdade que precisan novas rampas para embarcar vehículos éstas pódense facer levantando parte do recheo, e non aterrando máis.

Comments

A rede A Ría Non Se Vende, organiza en Vigo unhas xornadas sobre o modelo de transporte actual e a crise enerxética e financeira global. Comezaron 28 de Febreiro e continuarán 7, 13 e 14 de Marzo.

As xornadas, abertas a tódolos colectivos e xente interesada, versarán sobre a insustentabilidade do patrón de transporte dos nosos días, apoiado en infraestruturas impactantes no medio natural. Un modelo de transporte que impacta negativamente tamén na sociedade, que causa mudanza climática, e que perpetua un crecemento destrutor e consumista de enerxía e recursos naturais.

Así mesmo, debatirase en mesa redonda sobre a crise financeira global -que afecta especialmente ao sector da automoción, con perdas de emprego masivas-, sobre as medidas de rescate da industria automovilística e as axudas para promover o consumo e, por suposto, falarase tamén de posibles alternativas que están xurdindo e que son desoídas.

Un debate no que se prantexará se cómpre seguir mantendo artificialmente un sistema produtivista e inxusto (baixo a xustificación do emprego) ou se por fin chegou a hora de reprantexarse alternativas serias que dean resposta aos problemas actuais.

Sabemos que o crecemento ilimitado nun planeta limitado é algo irrealizable, polo que non parece disparatado reprantexarse o decrecemento de produción e consumo para recuperar o equilibro coa natureza e a xustiza social no Planeta.

VER PROGRAMA

Sábado 28 de febreiro
Razóns para estar en contra do TAV

Asemblea Anti-TAV de Euskal Herría + Grupo de Axitación Social
Local: AC CalEiDoSKopiO, 19h.

Sábado 7 de marzo
Mudanza Climática e Crise enerxética

Begoña C. Ríos (Verdegaia) + Manuel Casal (Véspera de Nada)
Local: Centro cívico de Teis, 19h.

Venres 13 de marzo
Transporte privado por Estrada: Plan Estratéxico de Infraestructuras e Transporte(PEIT) e Plano Vigo Íntegra.

Paco Segura (Ecoloxistas en Acción)+ Eliseo Baluja (A Ría Non Se Vende)
Local: Centro cívico de Teis, 19h

Sábado 14 de marzo
Mesa Redonda: A falacia do crecemento sustentable vs decrecemento

* Crise Financeira: medidas de rescate da banca e as multinacionais.
Tom Kucharz (Verdegaia)

*Alternativas á crise do capitalismo.
Jordi Calvo, (Centre Delás, Catalunya)

* Situación laboral do sector da automoción

* A teoría do decrecemento.
Xosé Reigosa (Salvemos Monteferro)

Modera: Montse Centelles
Local: Cristo da Victoria, Rúa Baiona 9, Coia, ás 19h.

Comments

A ría de Vigo presenta uns índices de contaminación alarmantes. Parte de esta contaminación é debida aos metais pesados, moi nocivos para a saude, que proveñen das industrias.

Na cidade mais industrializada do país, as aguas industriais da maioria das empresas non se tratan e van, xunto coas aguas residuais urbanas e as pluviais, cara unha depuradora que está preparada para tratar exclusivamente a materia orgánica das aguas domésticas, polo que a contaminación vai, cada dia, en aumento e pode chegar o momento en que o peixe e o marisco da ria nom se podan comercializar por ser nocivos para a saúde.

As administracións, en vez de intentar solucionar o problema, pretenden cometer os mesmos erros e proxectan unha macrodepuradora, sen realizar a separación das aguas pluviais, que colapsan a depuradora cando chove muito, das industriais que matan os microorganismos da depuradora paralizandoa, e das residuais urbanas.

Pretenden gastar 234 millóns de euros nunha macrodepuradora que simplemente terá mais capacidade, mais non solucionará os graves problemas de contaminación que existen na Ría.

Ademais pretenden construila na Xunqueira do Lagares que é un espazo natural único polo que seria un atentado ambiental. E tamén aumentaria o fortísimo impacto social que leva aturando, desde hai mais de 11 anos, a veciñanza de Coruxo polos cheiros pestilentes e os ruídos da depuradora actual.

A solución seria tratar por separado os distintos tipos de aguas e construir unha rede de pequenas depuradoras conectadas entre si, como fixeron nos fiordos Noruegos que son parecidos ás nosas rías.

Por todo isto a rede de 15 colectivos "A Ría Non Se Vende" convocamos a unha manifestación en Vigo o vernes 27 de febreiro ás 20:30 que irá desde o Concello (Praza do rei) até a Xunta (Praza da Estrela).

DEPURACIÓN EFICAZ SI

MACRODEPURADORA NON

Comments

Últimas paradas da Caravana de concertos de Galiza Non Se Vende:

Xoves, 12 de febreiro en Ourense un concerto especial de entroido no dia de compadres do entroido ourensan: con actividades desde as 18:00 con obradoiro de compadres na rua do paseo, ás 19:45 Desafio: Capitalismo-Terra na rua do Paseo con rolda de prensa incluida, ás 20:00 pasaruas con percusión e malavares até o Grándola, na Praza San Marcial, ás 20:15 Repichoca de compadres-GNSV no Grándola con Algaravia e Gomes Mouro, ás 21:15 Pasaruas con percusión e malavares até o Auriense na Praza do Correxidor, ás 21:30 concerto no Auriense cos grupos: Guezos e Airas e ás 24:00 Persecución de compadres desde o Faíscas na rua Lúa.

Sábado, 14 de febreiro en Corrubedo, ás 22:00 na Sala Sursumcorda, onde actuarán os gruposs: Os Jalochos, Charanga punki, os Chiquiliquatres, e Inllorfeis.

Domingo 15 de febreiro en Compostela, último concerto de esta caravana, coincidindo coa manifestación nacional de Galiza Non Se Vende, ás 17:30 na Sala Nasa. Onde tocarán os grupos: Os da Ría, The Homens, Quempallou e Dakidarría.

Comments

As persoas que berramos GALIZA NON SE VENDE expresamos a nosa máis enérxica protesta ante o desolador panorama que deixa este goberno disfrazado de progresista coas súas políticas ambientais e sociais que están arruinando Galiza, destruíndo a súa paisaxe, os seus recursos naturais, o patrimonio cultural e a biodiversidade. Políticas ambientais e sociais que significan a continuación das de gobernos anteriores no triste camiño de entregar o país, os seus recursos e a súa identidade, ás grandes empresas multinacionais e aos grandes intereses económicos, utilizando o gasto público para alimentar este obsoleto, inxusto e insustentabel modelo económico e social.

Porque outro xeito de facer é posibel, a cidadanía galega sairá á rúa xunta (e revolta), o dia 15 de febreiro nunha grande manifestación nacional en Compostela, que partirá ás 12 da mañá da Alameda, baixo o lema:

GOBERNE QUEN GOBERNE, GALIZA NON SE VENDE

A lista dos obxectivos e puntos de denuncia é, por desgraza, longa e variada.

Céntranse no corazón magoado da nosa realidade natural e social: Esquecemento interesado das persoas máis necesitadas economicamente, marbellización do litoral, recheos e contaminación das rías, degradación dos ríos, plano acuícola devastador das zonas costeiras mellor conservadas, portos deportivos que enmascaran urbanizacións e apropiación privada da costa, caos eólico, destrución e privatización da terra pola cobiza de graniteiros, louseiros e outras minarías; campos de golf, eucaliptización, cultivos transxénicos, industrias nocivas e perigosas, parques industriais desproporcionados e sen planificación, sistema de transportes irracional, depredador e insostíbel; urbanismo salvaxe, deterioro dos núcleos históricos das vilas, especulación xeralizada, macroáreas metropolitanas engulidoras e centralizadoras do territorio, extinción programada da agricultura e da pesca artesanal, abandono e destrución do rural, pobreza de espazos naturais protexidos e nulo respeito polos que hai, desprotección do patrimonio cultural, especialmente do arqueolóxico…

As persoas que berramos GALIZA NON SE VENDE expresamos as nosas ganas de vivir e de recuperar e potenciar os espazos e coñecementos que nos serviron durante séculos, para que nós e as persoas que veñan despois teñamos un futuro garantido. Por iso artellamos unha rede de colectivos e proxectos realmente alternativos e conscientes, ante a incapacidade e covardía duns gobernantes que renuncian a deter esta tolemia, para procurarnos estratexias válidas para poder seguir vivindo na nosa terra e da nosa terra sen necesidade de esmagar ao resto do mundo e ás xeracións futuras.

As persoas que berramos GALIZA NON SE VENDE temos moi claro que non imos quedar indiferentes ante falsos discursos de cidadanías e democracias cando se nos criminaliza por ser cidadás e cidadáns e expresar o que pensamos, non imos quedar indiferentes cando nos seus discursos baleiran de contido as palabras, mentres agochan detrás actuacións cheas de parcialidade.

Por todo isto é necesaria a presenza de todas e todos o domingo 15 en Compostela, na Alameda ás 12:00 do mediodía.

GOBERNE QUEN GOBERNE, GALIZA NON SE VENDE

Terra viva e vida digna para tod@s!

Comments

Por un cambio de rumo nas políticas ambientais e sociais de este pais, o domingo 15 de febreiro, coincidindo co derradeiro concerto da Caravana, os 57 colectivos que formamos a rede de Galiza Non Se Vende convocamos unha manifestación nacional en Compostela, que sairá ás 12:00 da alameda. E terá o lema:
GOBERNE QUEN GOBERNE GALIZA NON SE VENDE
O 15 de febreiro tod@s a Compostela

Comments