Este verán o veleiro Deusa Maat da confederación Ecoloxistas en Acción diríxese ao Mar Cantábrico para realizar unha análise da situación dos ecosistemas costeiros e mariños da zona e, ver como o estado destes inflúe sobre a economía e modos de vida das diferentes localidades costeiras, seleccionando algunhas das máis representativas para obter esta análise. O Deusa Maat conta con científicos mariños entre a súa tripulación que relacionarán os datos públicos dispoñibles cos datos obtidos coa instrumentación que conta o veleiro.

Ecoloxistas en Acción, a asociación ecopacifista galega Verdegaia e a rede “A Ría Non se Vende”, convocarán o mércores 23 de xullo, ás 11:00 horas, unha rolda de prensa no Porto de Vigo para dar comezo á campaña “Bandeiras Negras 2008”. Darase a coñecer en detalle a realidade do litoral español, galego e vigués.

Durante todo o día os colectivos ecoloxistas, veciñais e sociais colocarán Bandeiras Negras e Puntos Negros en diferentes praias e zonas litorais da Ría de Vigo ameazadas fundamentalmente pola especulación urbanística desmesurada, a ampliación de infraestruturas como o porto de Vigo e os portos deportivos, a escasa e inadecuada depuración das augas residuais, verteduras industriais, así como os recheos. Convócase a todas as persoas interesadas a participar nestas accións de denuncia. Tamén se pode visitar o veleiro Deusa Maat, durante o seu amarre en Vigo e en Cangas. Así mesmo haberá unha exposición e xogos didácticos.

O modelo de xestión do litoral galego pon en perigo o mantemento dos ecosistemas costeiros e os recursos que estes nos ofrecen. Á costa galega foi trasladado o modelo turístico de ocupación costeira cuxos efectos negativos xa foron comprobados no litoral mediterráneo. Nas últimas décadas desenvolveuse unha ocupación exponencial, con proxectos como construír 800.000 novas vivendas en Galicia ou de plantas de piscifactoría en espazos protexidos como a que está previsto en Corrubedo.

No informe Bandeiras Negras 2008 presentaranse os puntos máis ameazados polo urbanismo, as infraestruturas e a contaminación, entre os de Galicia predominan o Plan de Ampliación do Porto de Vigo, Plan Director das Instalacións Náutico Deportivas de Galicia, os Plans Xerais de Ordenación Municipal e o Plan de Acuicultura.

Por outra banda, as verteduras urbanas e industriais xeraron zonas con altos niveis de substancias contaminantes que destruíron totalmente ecosistemas mariños, que no caso de Vigo están afectando ás actividades marisqueiras. O intenso tráfico marítimo, sen un control rigoroso, especialmente nas costas galegas, propiciou a existencia dun bo número de accidentes marítimos con importantes verteduras tanto de hidrocarburos como de sustancias químicas perigosas. Ademais, existen verteduras menos rechamantes pero que xeran unha contaminación crónica derivada da limpeza das sentinas dos barcos en alta mar. Finalmente, a sobreexplotación dos caladoiros levounos ata o esgotamento.

Máis Fotos do veleiro Deusa Maat

Comments

no Salón de Actos da A.V:V: de Coruxo

Intervirán:

Pelayo Míguez Baños
Biólogo. Director Técnico do Centro Analítico Míguez y Muiños:"Situación actual da depuración na Ría de Vigo. Plans de futuro"

Diego Rodríguez
Asociación Ecoloxista Verdegaia:"Medio natural e Ubicación"

Nuria Vidal de Llobatera
Bióloga. Consultora Ambiental. Máster en ingeniería y gestión ambiental. Miembro de Ecologistas en acción:"La participación ciudadana en la toma de decisiones"

Modera:

Luis Alfonso Rodríguez
Microbiólogo. Director do departamento de microbioloxía da Universidade de Vigo. Campus de Ourense.

Organiza:
Comisión Veciñal de Afectados pola Depuradora do Lagares

Comments

Con este roteiro pretendese dar a coñecer o entorno natural do río Fondón, e para elo contase ca colaboración de Verdegaia que intentará que os/as participantes recoñezan e aprecien os valores naturais, biolóxicos, etc. do río Fondón. Así mesmo estase organizando a visita a un muiño que ainda está en funcionamento (posiblemente o único neste río).

Ó remate do roteiro está previsto un comida campeira na area de esparcemento do Monte en Man Común de Cedeira, na que a A. VV. de Chapela, polo que A. VV. de Chapela, organiza cun servizo de caterin para quen o estime oportuno. Aqueles/as que queirades podedes levar a vosa propia comida, pero se vos interesa o servizo de caterin reservade o voso menú chamando ós teléfonos 986453034 ou 649376094, antes do 3 de xullo.

Comments

Achégase o verán e, ademais de traernos sol e "bo tempo", este ano ameázanos coa ocupación de Madrid por un tenebroso lobby. Así, entre o 29 de xuño e o 3 de xullo, 4.000 delegados reuniranse en Madrid no marco do Congreso Mundial do Petróleo. Tras este pomposo nome xuntaranse os representantes do, probablemente, lobby máis poderoso do Planeta (o petroleiro).

A industria petroleira reúnese en Madrid mostrando a súa cara máis amable ante a opinión pública mundial. As petroleiras queren impor a mensaxe de que debemos apoiar o seu negocio porque non poderiamos ter unha calidade de vida "digna" sen el. A enorme dependencia destes combustibles crea gravísimos problemas, como o empobrecemento da maioría das poboacións do sur, estrangulándoas con prezos impagables polos alimentos, provoca a guerra en rexións con xacementos, como é o caso de Iraq e todo Oriente Medio que ten máis do 60% das reservas de petróleo coñecidas e o 40% do gas, é a principal causa do cambio climático polas súas emisións de CO2 (o 34% de todos os gases de efecto invernadoiro procede do petróleo e do gas). Ademais provoca a contaminación continuada de mares e costas en todo o planeta polo constante explotación e transporte do cru. Ata o seu procesamento en refinerías arrisca a saúde e seguridade da poboación da contorna, ao que se engaden as mortes causadas polo tráfico.

Por estes motivos, máis de 60 organizacións de diferentes movementos sociais organizan a partir do próximo venres, o Encontro Social Alternativo ao Petróleo (ESAP).

O próximo fin de semana celebraranse en Madrid os actos de protesta contra o Congreso Mundial do Petróleo.

Adxunto enviamos o programa completo do ENCONTRO SOCIAL ALTERNATIVO Ao PETRÓLEO, que terá lugar do 27 ao 29 de xuño en Madrid e ao que convocan máis de 60 organizacións, entre elas tamén Verdegaia.

É urxente saber se somos suficientes persoas para organizar un autobus de Galicia a Madrid que sairía o venres pola noite e estaría de vualta o domingo pola noite.

As persoas interesadas deben chamar ao 619 94 90 53.

Hai unha zona de acampada (aloxamento gratis) onde se poden montar tendas (pero se necesita levar todo o material para acampar).

Se algunha persoa necesitase durmir nunha casa que se poña cos teléfonos 626 682 685 /662 448 924.

Anímase a todos os grupos a desprazarse a Madrid nesas datas ou a realizar accións paralelas nos seus distintos sitios.

Tedes toda a información en: www.nomassangreporpetroleo.org

Caixa dos correios: vigo@verdegaia.org
http://www.verdegaia.org

Comments

A denuncia foi presentada tras ter coñecemento do incumprimento habitual da normativa o procedemento de recollida e eliminación dos animais mortos en Redondela (e outros concellos da nosa comarca).

O pasado 21 de maio, recibimos resposta da Consellería de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible, comunicandonos que instara ó Concello de Redondela, para as actuacións que se deriven da denuncia no ambito da súa competencia e tamén se lle solicitara información dos feitos que motivaron a denuncia.

Con respecto ó destino de cadaveres de animais de compañía mortos, en base ó Regulamento Europeo 1774/2002 do 3 de outubro de 2002, os mesmos son clasificados como subproductos animais de catagoría “material 1” e como tales deberán ser destruidos nunha planta de transformación ou nunha planta incineradora autorizada para subproductos “material tipo 1”. O trasporte ata tal instalación deberá ser feita pola propia empresa de destrucción ou por un transportista rexistrado na Consellería de Medio Rural para o transporte de subproductos “material 1”.

O responsable da destrucción adecuada dun cadaver dun animal de compañía e dos gastos derivados é o propio titular, salvo no caso dos animais sen propietario que corre a cargo do propio Concello onde apareza o cadaver.”

Segundo investigamos, o Concello de Vélez, en Málaga, abriu expediente contra Urbaser, en xullo do 2005, por diversas anomalías na prestación do servizo (22), entre as que constan incumprimentos na retirada de animais (www.limpieza.com/noticias_n/noticias.asp?noticias=1970), nembargantes, Urbaser en Santa Cruz de Tenerife, realiza a recollida de animais mortos, gardando os animais nunha bolsa perfectamente pechada, e trasladaos nun furgón lixeiro que porta un contenedor, entregandoos a un xestor autorizado (www.eldia.es/2008-02-16/santacruz/santacruz3.htm).

Os cinco colectivos solicitamos do Concello de Redondela que se tomaran as medidas oportunas para que se garanta que os subproductos animais de categoría “material 1” producidos no termo municipal de Redondela, rematan nunha planta de trasformación ou nunha planta incineradora autorizada, que se comprobe e garanta que a Concesionaria da Recollida do Lixo de Redondela, Urbaser, SA, cumpre estrictamente cos requisitos esixidos legalmente para o transporte e eliminación dos subproductos animais de categoría “material 1” e estivo e está rexistrada na Consellería do Medio Rural como transportista para o transporte de subproductos “material 1”, se proceda a apertura dun expediente sancionador contra a empresa Urbaser polos feitos acontecidos o martes 25 de marzo, e se informe a quen suscribe de todas estas medidas e doutras que puidera tomar esta Consellería ao respecto.

Comments

Os colectivos integrados na rede A Ría Non se Vende, como xa expresamos ao final da gran manifestación do domingo en Vigo, apoiamos e facemos nosa a mobilización convocada para o día 8 de xuño en Ferrol contra Reganosa, e para facilitar a asistencia á mesma contrataremos un servizo de autobuses. Tamén expresamos o noso apoio e facemos noso o chamamento aos actos programados polo colectivo vigués Voces polo Litoral de Teis na ETEA.

Por este motivo lamentamos moito non poder asistir á manifestación convocada con posterioridade para o mesmo día contra o Plano Acuícola. Un Plano que rexeitamos totalmente polo que significa para toda a costa galega (e tamén para esta ría coas ampliacións das piscifactorías de Oia e de Punta dos Castros en Cangas) e unha mobilización, polo tanto, na que nos houbera gustado poder participar.

Non podemos entender que habendo unha convocatoria en Ferrol publicitada desde hai tanto tempo, veña escollerse a mesma data para outra manifestación en Compostela que coincide cos mesmos obxectivos de defensa do patrimonio natural, da paisaxe e do territorio.

Dividir é peor que restar e nós estamos por sumar.

Alén deste desafortunado erro, queremos manifestar a nosa solidariedade con todos os colectivos que loitan contra este Plano Acuícola inxusto e destrutor do noso litoral, solidariedade que xa temos evidenciado sobradamente noutras ocasións coa nosa presencia en Quilmas, Merexo, Corrubedo, etc. Desgraciadamente esta vez prívasenos desa posibilidade.

Ría de Vigo, 30 de maio de 2008

A RÍA NON SE VENDE

Comments

foto Juan de Arcos

http://gzvideos.info/manifestacion-da-rede-a-ria-non-se-vende-en-vigo/

http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2008/05/26/0003_6850648.htm

Pulsa aquí.

http://www.verdegaia.org/content/view/574/141

http://www.galiciae.com/nova/11509.html

http://www.vigometropolitano.com/news/177/ARTICLE/7749/2008-05-25.html

http://www.galicia-hoxe.com/index_2.php?idMenu=77&idNoticia=305029

http://www.vieiros.com/nova/66768/vigo-sae-a-rua-na-defensa-da-ria

Comments

Máis unha vez, desde o porto de Vigo dinnos que precisan de máis espazo, máis unha vez non lles chega o que teñen, e pretenden facer máis recheos, algún en espazos protexidos como a Enseada de San Simón. Queren aterrar no mar 23 Hectáreas. Din que é unha actuación respectuosa co medio ambiente, que ten o consenso de todos os sectores da cidade, que está baseada no diálogo e no respecto pola legalidade.... Máis unha vez mexan por nós e din que chove.
O porto de Vigo non pode seguir medrando indefinidamente, arruinando a nosa maior fonte de recursos, para convertela nun almacén de vehículos e nun polígono industrial.
Os balances económicos do Porto sempre dan positivo, porque só contan os cartos gañados, mais nunca cuantifican canto vale o que destrúen. Canto costa unha praia?, e se son 15?, canto costa un banco marisqueiro?, canto costa unha Ría sen contaminación?, canto costa a fermosa paisaxe da Ría?, canto costa un solpor?, canto costa vivir sen o ruído, sen o po e a polución que orixina a actividade portuaria?...

Se desde o Porto de Vigo tiveran que pagar todo o que destruíron, e indemnizar polas molestias ocasionadas durante varias décadas, o seu balance económico sería un fiasco e nunca máis se lles pasaría pola cabeza facer recheos. Mais eles sempre gañan e a Ría cos seus seres vivos e a veciñanza sempre perdemos.
A ampliación portuaria non ten xustificación, o espazo de que dispoñen está infrautilizado, ocupado por empresas que non gardan relación coa actividade portuaria e por un enorme e esperpéntico almacén de vehículos, os cales só terían que estar no porto no momento de embarcar. Por se fora pouco, agora pretenden amorealos en plataformas de 10 m. de altura.
Utilizan tamén o espazo portuario para construír edificios como o da Xunta, centros comerciais como o da Laxe e incluso pretenden construír un Hotel no medio da Ría, como unha segunda torre de Toralla, eso si, proxectado por un arquitecto de fama mundial, que é a ridiculez que está de moda. Por non falar doutros proxectos moi anunciados na prensa como unha noria, locais de comida rápida, centros de talasoterápia, piscinas, restaurantes, cines, etc., todo moi relacionado coa actividade portuaria.
Alén diso o crecemento que vaticinan está baseado en meras especulacións, xa que o tráfico de mercadorías e fluctuante e pode aumentar ou diminuír, e de feito esta a diminuír a entrada e saída de moitas mercadorías. Desde o porto búscase un liderazgo infantil e andan a competir cos demais portos galegos, cando deberían repartirse o tráfico e coordinarse entre eles.
No porto confunden os intereses das multinacionais cos intereses da cidade e utilizan o espazo público para negocios privados e para a especulación urbanística. É hora de que o porto de Vigo aproveite o espazo que xa ten, levante os recheos que non están sendo utilizados en actividades portuarias e recupere as zonas degradadas.
Os efectos dos recheos son acumulativos, tanto nos feitos moito tempo atrás como nos recentes, ou nos que se fan en distintos puntos da Ría. O perfil orixinal do litoral da Ría foi totalmente modificado debido aos aterramentos, provocando sucesivos cambios na dinámica de correntes, ocasionando que os sedimentos desaparezan dalgunhas zonas e se acumulen noutras novas, o que afecta ás praias, aos bancos marisqueiros, ás areas de posta e alevinaxe, á pesca de baixura, á biodiversidade e a toda a vida da Ría.
A Ría de Vigo constitúe un dos ecosistemas con maior producción biolóxica do mundo, é un ecosistema único, moi fráxil e que xa está moi degradado.
Dende a Xunta de Galiza e o Porto pretenden triplicar o número de amarres de embarcacións deportivas, querendo pasar de 2.800 a máis de 8.000. Eso sen contar o enorme porto deportivo que se construiría se ampliaran o peirao de cruceiros, o que supón o verdadeiro motivo desa ampliación, xa que a suposta necesidade de liña de atraque cando chegan mais de dous cruceiros a Vigo é só unha escusa, porque só sucede un par de veces ao ano, e nunca deixan de entrar cruceiros por ese motivo.
Outra aberración especulativa sería o Porto deportivo da ETEA con 1.084 amarres sobre a praia de Ríos, destruíndo un banco marisqueiro de ameixa fina e facendo da praia natural da Punta unha praia artificial.
Desde a Xunta din, sen vergoña ningunha, que pretenden captar embarcacións deportivas de Portugal e de outros países para que pasen aquí o inverno, ofrecendo baixos prezos, ou sexa que arruínen, e ocupen o noso litoral por unhas cantas moedas. Esta xente sería capaz de vender á súa nai, se é que non a venderon xa.
Construír portos deportivos significa estragar o litoral, privatizar lámina de auga e especular co dominio público para favorecer a unhas cantas empresas privadas.
Alén diso o Porto concedeu unha segunda prorroga para construír o elitista porto deportivo de Massó en Cangas, proxecto que conta coa oposición do pobo de Cangas e que está cheo de irregularidades xurídicas.<br />
Os amarres para embarcacións deportivas deben ser só para as embarcacións que saen a navegar a miúdo e deberíanse trasladar ás zonas que están mais degradadas. Para as embarcacións que só navegan un mes ao ano hai alternativas como as mariñas secas ou as cacharelas de San Xoán. Non vamos consentir que se privatice a Ría porque se pon de moda entre a xente podente ter un barquiño para fardar diante dos colegas.
Moitos de estes portos deportivos están vinculados a proxectos urbanísticos especulativos nas proximidades e en primeira liña de costa.<br />
O urbanismo salvaxe e a falta de planificación nos concellos bañados pola Ría é unha barbaridade. Os Planos Xerais de concellos como Vigo, Moaña ou Baiona, están baseados na especulación. Pretenden duplicar o número de vivendas sen previsión de saneamento, destrozando as parroquias do rural e do rural costeiro, incluso afectando ao solo rústico de protección agrícola forestal e de espacios naturais, onde se prevén urbanizacións elitistas. De continuar a marbellización do litoral perderíase a identidade dos barrios e vilas mariñeiras, a nosa identidade cultural e o patrimonio común, e iso non o vamos permitir.
Outro dos graves problemas que afectan á Ria de Vigo é o alto nivel de contaminación existente. As depuradoras actuais máis que mellorar están a degradar a calidade das augas, con niveis de coliformes setenta veces o permitido polas leis que os propios políticos fan. A actual depuradora do Lagares é o principal foco de contaminación, contribuíndo de maneira considerable a destrución do ecosistema mariño. A maiores provoca unha calidade de vida indigna para a veciñanza, con cheiros fedorentos e molestias permanentes. A alternativa a esta situación só pasa pola instalación de microdepuradoras illadas dos núcleos de poboación, na separación das augas fecais, pluviais e industriais, e no control dos polígonos industriais, que hoxe por hoxe provocan altos niveis de contaminación. O proxecto de construír a macrodepuradora de Vigo na Xunqueira do Lagares só é un parche que, de levarse a cabo, non vai solucionar o problema, senón que vai empeoralo, converténdose nunha grave agresión ao pobo de Coruxo. É a demostración da mentira permanente na que viven Bloque, PSOE e PP cos seus dirixente ao fronte, incumprindo os acordos que eles mesmos asinaron nos plenos municipais; e tanto Príncipe, Pérez, Castrillo, Porro, Domínguez ou Caballero, son o que son: os mesmos cans con distintos colares. Todas e todos, coa mirada posta no futuro deberiamos tomar nota.

Por se fora pouco, no Plan acuícola da Xunta, preténdese ampliar a piscifactoría de Oia, que afecta a solo rústico e protección de costas, e a da Punta dos Castros, en Cangas, que afecta a solo rústico de protección de espazos naturais. As piscifactorías contaminan moitísimo debido aos antibióticos que empregan e á grande cantidade de materia orgánica que verten ao mar, alén de privatizar e modificar o litoral.
NON MÁIS RECHEOS NA RÍA, É HORA DE LEVANTALOS
NON MÁIS PORTOS DEPORTIVOS, NON Á PRIVATIZACIÓN DO LITORAL
NON Á VIOLENCIA URBANISTICA, NON Á ESPECULACIÓN

Comments

A RÍA DE VIGO, A DESTRUCIÓN QUE NON CESA

A Rede A Ría Non Se Vende, composta por 16 colectivos, vense de reunir por terceira vez co presidente da autoridade portuaria de Vigo, Xesús Paz, esta vez para recibir explicacións sobre as propostas realizadas por dúas consultoras externas ao porto sobre zonificación de usos e posibles ampliacións do porto.

En xuntanza anterior, a Rede xa presentara as súas suxerencias destinadas á redacción do tan agardado Plan de Usos, e un informe detallando 14 puntos negros medioambientais da ría, tanto na xurisdición da APV como en outras xurisdicións.

Parte de estas novas propostas xa se coñecían pola prensa, a cal, alomenos a máis oficialista, parece empeñada en imaxinarse un amplo consenso ao redor delas, cando a realidade é que as informacións que corren son incompletas, non chegan a grande parte dos sectores con actividade económica dependente do estado ambiental da ría nin á poboación de a pé, e insisten na aburrida perorata de crecemento, progreso, etc..

A realidade, a pesares da aparente boa intención do actual presidente da APV, é que continuamos a asistir ao espolio e destrución da riqueza natural, de recursos e paisaxística dunha ría que, aparte dos postos de traballo que dependan da actividade portuaria, da sustento a 15.000 empregos directos, 9.991 na pesca, 1.124 no marisqueo, 2.373 na acuicultura e 2.109 nas actividades directamente relacionadas en terra.

Recoñecen o uso dos espazos portuarios para actividades que se poderían realizar en outras localizacións e deseñan un plan no tempo para retirar algunhas destas empresas, pero están atados por unha xestión nefasta ate o momento e estes traslados presentan grandes dificultades. O porto de Vigo é o único dos 28 pertencentes a Puertos de Estado que non ten aprobado un Plan de Usos, plan que xa era obrigatorio no ano 1993. E o caos continúa sen efectuar a intervención radical que se precisa.

Moi ao contrario, se prescinde de facer o análise global que a ría precisa e as propostas céntranse en contentar a intereses concretos, consolidando exemplos de corrupción e ilegalidade como o porto deportivo de Punta Lagoa, na Guía, de 350 amarres, que destruíu bancos marisqueiros e arrasou o hábitat do cabaliño de mar, e que ten resolucións de derrubo e xa catro sentenzas xudiciais que confirman as súas múltiples ilegalidades. E “premiando” ao seu promotor, o presidente de Pescanova, con 5.000 m2 de recheos e 30.000 m3 de dragados nas instalacións da súa empresa en Chapela, lindantes con Rede Natura. Tamén aparecen 21.000 m2 de novo recheo en Punta Chapelisa, lindantes con Pescanova, xa dentro da propia Rede.

Citroen, unha firma que non ten nin un só metro cadrado de concesión portuaria, nin estes espazos aparecen asignados a ningún outro operador, beneficiase dunha ampliación da súa superficie dedicada a aparcadoiro mediante a realización de silos en altura e, a maiores, máis de 80.000 m2 de recheo extra en Bouzas. As oficinas de Zona Franca, un campo de fútbol e múltiples naves industriais permanecen no lucrativo (para o porto) recheo, situado enriba do que fora o banco marisqueiro máis produtivo da ría.

Abel Caballero utilizou seu paso pola APV como trampolín para a alcaldía de Vigo, convocando un concurso para remodelar o área central do porto, con unhas bases incongruentes coa lexislación de portos, e que se adxudicou a Jean Nouvel. As actuais propostas deixan o espazo en branco para ese proxecto, imposible de realizar segundo a lexislación vixente, pero que terían o suporte económico garantido coa creación de unhas 1.150 prazas de amarre no pleno centro da cidade. A privatización da ría sempre foi lucrativa para alguén. No Salgueirón, en Cangas, se xoga cos mesmos ingredientes, ilegalidade, arquitecto de luxo, privatización e porto deportivo para proxectar 420 amarres nunha zona de gran riqueza natural. E os contenciosos que os paguen os afectados.

Na zona de Rande, en plena Rede Natura, se presentan dúas novas propostas de recheo, a antes citada de Punta Chapelisa, e 32.000 m2 máis ampliando a terminal de granito, terreo de almacenaxe barato. Na xuntanza mantida, e preguntado polo tema, Xesús Paz se defende argumentando que a Rede Natura permite certos tipos de actividades dentro da súa xurisdición. Nós nos preguntamos si non falaría xa con Manuel Vázquez e este lle asegurou que recheos e nocivas actividades portuarias si poderán estar permitidas no PRUX, PORN ou Plan de Conservación do LIC Enseada de San Simón!. Non parece que tales minucias ou ningún principio de precaución sexan capaces de apartar a estas xentes dos seus obxectivos de beneficio.

Algo así nos tiñamos que imaxinar cando xa no 2005 a Fundación Provigo pechou o Observatorio Medioambiental da Ría de Vigo, ao parecer por non poder asumir os 70.000 euros do seu custe anual. Podería crerse esa razón se non fora porque dita fundación está formada entre outros polo Consorcio da Zona Franca, Caixanova, Deputación provincial, Citröen, a Cámara de Comercio ou o Club Financeiro de Vigo.

E non é so a APV a que ten un comportamento voraz coa ría, tamén a Xunta pretende promover nas instalacións da antiga ETEA, en Teis, un porto deportivo con 1.076 amarres, dentro dun plan director de portos deportivos que pretende crear máis de 4.000 novos amarres na ría; e o desastroso estado da rede de depuración fai rebosar todos os aliviadoiros do litoral con precipitacións absolutamente normais, producindo, xunto ao deficiente funcionamento das depuradoras, enormes concentracións de coliformes que se suman ás xa altas concentracións de metais pesados, clorobifenilos e hidrocarburos para afectar á calidade e o prezo dos produtos da ría e comprometer o seu futuro. Ao mesmo tempo, o paso do AVE e de dúas autovías proxectadas perto da Enseada de San Simón poden supoñer un gravisimo impacto ambiental e de afección ao medio rural. E a consellería de medio ambiente ignora a avaliación ambiental dos plans xerais de Vigo e Moaña, que proxectan duplicar o número de vivendas... Imos ben cara a algún tipo de progreso?. Se opinas que non, acude o día 25 de maio, as doce, á Praza da Estrela de Vigo.

Comments

Os Traballadores do Servizo de Recollida do Lixo do Concello de Redondela, adxudicado a empresa privada,Urbaser S.A., querennos informar, de que despois do Preacordo de Convenio, o pasado 8 de novembro do 2007, entre traballadores do Servizo e a empresa Urbaser, que poñía fin a folga no servizo, a empresa Urbaser, impuxo a ós folguistas máis activos, con data de 26 de novembro do pasado ano, sancións consistentes na suspensión de 45 días de emprego e soldo, agás no caso do traballador, Alberto Covelo, ó que se lle impuxo un castigo maior (60 días). Sancións non executadas ata a data, posiblemente en espera da resolución xudicial.

O pasado luns 21 de abril do 2.008, ás 10:20 horas, celebrouse xuizo, ante a Maxistrada Xuez do Xulgado do Social, número 3 de Vigo, Dona Montserrat Delgado Pérez, pola denuncia presentada contra Urbaser, pola totalidade e cada un dos traballadores sancionados, do Servizo de Recollida do Lixo do Concello de Redondela, pola súa participación activa na Folga do Servizo acontecida entre o 28 de outubro e o 8 de novembro do 2.007.

No xuizo, Urbaser non desaproveitou, unha vez máis, a ocasión, para confrontar a traballadores do servizo, empregando como testemuños, a traballadores de confianza da empresa, gratificados económicamente, máis aló do que marcan as condicións xerais do convenio, polas súas accións antisindicais e contra os dereitos dos traballadores.

Ata catro traballadores se presentaron no xulgado número tres á testemuñar a favor da empresa, nun xuizo no que o único que estaba en xogo, eran as sancións a 9 traballadores que participaran, entre o 28 de outubro e o 8 de novembro do 2.007, na única ferramenta legal, de loita e resistencia que temos os traballadores contra os abusos da patronal, a FOLGA.

Así os traballadores esquirois, Antonio Viaño Loureiro, Enrique Graviel Varona, e Miguel Trigo Táboas, (Aleixandre Fernández Besada, non chegou a testemuñar) manifestaron no xuizo, ser compañeiros dos sancionados, e non ter ningún, nin no pasado, nin no presente, ningunha situación de enfrontamento cos sancionados.

Sorprenderon as declaracións de Antonio Viaño Loureiro, que é familiar directo (primo) do Delegado Sindical (quen suscribe), e que utilizou o seu parentesco para certificar o suposto estacionamento indevido do vehículo do seu primo, impedira a saida dos servizos mínimos, cousa que de ningunha maneira é certa. Do mesmo xeito acusou ata a outros dous familiares seus e traballadores do servizo, de impedir a saida dos servizos mínimos.

O Xefe do Servizo, o ferrolán, Jaime Martínez Anido, acusou ós traballadores folguistas de ter empregado, para evitar a saida dos Servizos Mínimos, o que, segundo el, “en Redondela se lle chama detonadores de canteira, . . . . . . deses que estoupan baixo a auga”

Os traballadores rotundamente negan, tanto os feitos motivo das sancións, coma as fabulacións da empresa e traballadores esquirois, expostas ante a Xuiz, nas que entenden que a empresa interesadamente pretendeu dar unha imaxe dos seus traballadores, de radicais de extrema esquerda, próximos a movementos de Kaleborroka. Máis de 100, veciños e veciñas de Redondela foron testemuñas da actitude excrupulosamente pacífica e respectuosa, dos traballadores folguistas.

Non entendemos a actitude dos traballadores esquirois, e menos no caso no que este ten parentesco cos folguistas, e testemuñase falsamente, en contra dos compañeiros que loitan polos dereitos colectivos dos traballadores, e a favor da empresa. Supoñemos que o seu comportamente é en pago de favores e priviléxios, coma ascensos de categoría, contratación de familiares, cobro de pseudopluses e outras gratificacións.

Os traballadores entenden que Urbaser pretende facerlles pagar por algo que non fixeron. Entenden e esperan finalmente, sair absoltos destas sancións ou no peor dos casos, hanno tomar co mellor dos humores que poidan. Quedan ó criterio da Sra Maxistrada-Xuiz, Montserrat, ou en caso de recurso, do Tribinal Superior de Xustiza de Galicia.

Comments

Nela defendese a permanencia do Tren Rexional ata que aproben o estudo e posta en marcha do tren de Proximidade para Galicia, "dado que, ata a data, non teñen previsto outra cousa que o AVE para Galicia".

Polo de agora a plataforma está composta polos seguintes colectivos: Coordinadora Tren Rexional, Sindicato de Estudantes, Sindicato Ferroviario da Confereración IntersindicalCGT (SFF-CGT de Pontevedra, STOP Accidentes, ADEGA, Verdegaia, Amigos da Terra, Asociación Universitaria Ambiental SYME e Matar por Matar NON,ainda que segue aberta a adhesións de novas asociacións.

Unha das primeiras accións que acordaron levar acabo foi reunirse o pasado 4 de abril, con representantes dos sindicatos maioritarios (CCOO, CIG e UGT).

A plataforma tamén ten convocado unha Manifestación en Santiago de Compostala para o mércores, 7 de Maio, ás 20:00 horas, na la Alameda. "Nun principio estaba convocada para o 29 de Abril, pero este luns tivemos que cambiala porque, sen nos sabelo, os estudantes convocaran o mesmo día unha folga xeral, a consecuencia das Taxas Universitarias".

Para máis información podedes pinchar en www.salvalotren.tk (páxina non actualizada a data de hoxe) ou chamando ó coordinador, Fernando Gómez, ó 649183521

Comments

Ampliación do porto. As pretensións da Autoridade Portuaria para a ampliación do porto de Vigo, realizando mais de 230.000 m2 de novos recheos, son o proxecto dun atentado ecolóxico.

A cobiza do Porto non ten límite: teñen máis de dous millóns de m2 de recheos e din que precisan aínda máis para ser competitivos. E iso só até o ano 2015. ¿E despois que? ¿Seguirán aterrando a Ría até convertela nun canle portuario?

No espazo portuario da Ría de Vigo hai na actualidade 960 concesións que, na maior parte dos casos, non deberían existir. Tiveron a súa orixe na necesidade de suplir, ao longo dos últimos 25 anos, a carencia de solo industrial. Un problema derivado da falta dunha mínima ordenación do territorio.

Isto converteu a nosa costa nun improvisado e desastroso polígono industrial. Lonxe de intentar solucionalo vólvese á chapuza e á improvisación. Este é o único porto de “Interés General”, dos 14 que existen no Estado, que aínda carece do Plan de Utilización de Espazos (PUEP), funcionando aos impulsos do último que chega, sen unha mínima ordenación e sen perspectiva estimada de tela.

Se agora é necesario (segundo ese suposto imperativo do crecemento permanente) gañar espazo para o porto, a medida máis adecuada sería retirar do litoral todas esas naves e industrias que non están relacionadas coa actividade portuaria, rescatar esas concesións que foron feitas, moitas veces, de xeito ilegal, incumprindo sistematicamente o artigo 32.1 da Lei de Costas. Retirando, por exemplo, as enormes naves de oficinas coas que Zona Franca “adorna” o recheo de Bouzas. Almacenando os coches noutro lugar, xa que estes só precisan pasar polo porto no momento do embarque ou desembarco e non estar permanentemente alí.

O Porto debe ser un lugar de paso de mercadorías non un almacén.

No porto de Vigo hai espazo dabondo ao longo dos dez Km. de instalacións portuarias, desde Bouzas a Rande. Só hai que sacar de alí o que alí non ten que estar. O porto de Leixões en Portugal, coa metade de superficie, move o dobre de contedores. O de Saint Nazaire, en Franza, especializado no tráfico de vehículos, non ten superficie ningunha dedicada ao seu almacenamento e funciona perfectamente.

Tamén se fala neste proxecto de liberar zonas portuarias para a cidade... Nós pensamos que a Autoridade Portuaria debería utilizar ben os metros cadrados dos que dispón actualmente, reordenar realmente o porto, aproveitar adecuadamente os seus recursos e non estragar a nosa fonte de riqueza máis importante, o noso principal recurso natural, que é a Ría.

A Autoridade Portuaria confunde os intereses das multinacionais cos intereses da cidade, e nunca lles vai chegar o espazo que teñen. O seu progreso é a nosa ruína, están a hipotecar a vida das xeracións futuras. Están ao servizo das grandes empresas privadas, cuxo único fin é obter o maior lucro posible, e que non dubidarán en pechar as súas portas (abandonando traballadores e traballadoras, peiraos e recheos) cando conveña aos seus intereses.

Esta Ría constitúe un dos ecosistemas con máis produción biolóxica do mundo, e en vez de aproveitar esta característica, (que si proporciona postos de traballo e riqueza) dedícanse a enchela de formigón.

Lembremos, por exemplo, que no lugar onde hoxe está oRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en VigoRolda de prensa do vernes 4 de abril de 2008, en Vigo macro-recheo de Bouzas, atopábase o banco de ameixa mais productivo de toda a Ría, pasando de producir 940 toneladas no 1967 a tan só unha no 1986.

Especulación e privatización en Cangas. O Consello de Administración da Autoridade Portuaria ven de conceder outra prórroga de 22 meses máis á promotora do maior proxecto especulativo de Cangas, para que poda construír o seu elitista porto deportivo en Massó, asociado a unha urbanización de luxo.

Este proxecto, que é rexeitado polo pobo de Cangas, foi paralizado ao longo dos dous últimos anos pola mobilización cidadán. Un mar de ilegalidades rodea todo este asunto, con varios procesos abertos en distintos xulgados e tribunais. Nada disto parece importar á APV cando prorroga o prazo de execución. E moito menos lle importa que se trate dun espazo protexido, nin a gran riqueza ecolóxica, pesqueira e marisqueira daquel lugar.

Rede Natura 2000. Tampouco a Enseada de San Simón, incluída na Rede Natura 2000, se libra do furor portuario. En Punta Chapelisa e no antigo cargadeiro de mineral preténdense construír metros e metros cadrados de recheos e instalacións en terra. Nada parece poder deter este afán depredador do mar e da terra, nin a mesma lexislación europea.

A Autoridade Portuaria é un cancro para o Mar de Vigo e para todos os municipios da comarca, un cancro que se irá estendendo, se non se lle pon límite, até acabar definitivamente coa Ría.

Macrodepuradora. A construcción dunha macrodepuradora é outra das cafradas coa que nos queren obsequiar, en este caso, desde o Concello e a Xunta. Obra faraónica que non vai resolver nin os elevadisimos indices de contaminación da Ría de Vigo nin os grave impacto sociais que provoca a actual.

Non ten sentido fazer outra macrodepuradora, despois da esperiencia do nefasto funcionamento da actual, que aparte de apestar á veziñanza, depura tan só unha pequena parte das aguas residuais que lle chegan, mentras que o resto vai directamente ao mar sen depurar. Ademais con este novo e aberrante PXOM pretenden duplicar o número de vivendas e polo tanto, duplicarase a necesidade de depuración.

Nos pensamos que hai que fazer un sistema de depuración integral da Ría, consistente nunha rede de pequenas depuradoras conectadas, que cando unha falle tempooralmente, se poda suplir coas outras. Para iso haberia que fazer unha separación das aguas industriais, que conteñen disolventes que matan as bacterias necesarias para depurar a materia orgánica na depuradora. Estas aguas haberia que tratalas en depuradoras especiais ubicadas nos polígonos industriais ou nas propias industrias. Tamén haberia que separar as aguas pluviais que veñen limpas e que non hai que depuralas.

Estas pequenas depuradoras deberian estar ubicadas en cada barrio, e en cada urbanización nova que se construa, así estaria garantido o crecemento da cidade sen problemas de depuración.

O MAR É VIDA, OS RECHEOS SON MORTE

NON AOS RECHEOS NA RÍA

NON Á ESPECULACIÓN E Á PRIVATIZACIÓN DO MAR

Comments

Mais unha vez, se demostra que a cobiza do Porto non ten límite, agora din que precisan 230.000 m2 mais de recheo para ser competitivos até o ano 2015, e despois que? seguiran recheando a Ría até convertila nun canal portuario?

Desde o Colectivo Bouzas-Móvete, levamos un par de anos dicindo que se queren gañar espazo deverian retirar as naves e industrias que non estan relacionadas coa actividade portuaria, cousa da que se empeza a falar agora, aunque con condicionantes, de se aparece terreo perto, de se esperan a que caduquen as concesións... Mais estas concesións foron feitas de xeito ilegal, incumplindo sistematicamente o artículo 32.1 da Lei de Costas, por unha directiva do Porto que xa falaba de falta de espazo e da necesidade de recheos, en aquel momento.

Do que non se fala, é do traslado das enormes naves de Zona Franca que tampouco deberian estar ubicadas no porto, e que si liberarian muito espazo. Tampouco falan, por suposto, de armacenar os veiculos da Citroën en outro lugar. Que sentido ten formigonar a Ría para fazer un armazén de veiculos? Os veiculos de Citroën e de outras marcas so deberian estar no Porto no momento de embarcar e non estar armazenados alí.
No Porto de Vigo hai espazo de abondo, ao longo dos dez Km. de instalacións poartuarias que teñen desde Bouzas a Rande, o que pasa que está moi mal xestionado. Como se explica que portos como o de Leixões en Portugal?, coa mitade de superficie, mova o doble de contentores que o de Vigo?, e que peiraos como o de Saint Nazare na Franza adicados a o tráfico de veiculos non teña superficie de armazén de veiculos e funcione perfectamente?
O Porto debe ser un lugar de paso de mercadorias non un armacén.
Tamén se fala neste proxecto de liberar zonas portuarias para a cidade. Nos pensamos que a Autoridade Portuária debería utilizar os metros cadrados de que dispón actualmente, reordenar realmente o porto de Vigo, aproveitar adequadamente os seus recursos e non estragar a nosa fonte de riqueza mais importante que é a Ría.
Ademais o trafego portuario deberia repartirse entre os demais portos galegos como o de Marín ou Vilagarcia e non estar a competir con eles.
A Autoridade Portuaria confunde os intereses das Multinacionais cos intereses da cidade, e nunca lles vai chegar o espazo que teñen, nin no Porto nen fora do porto, como a desfeita que fixeron en Salvaterra, co nome de Porto seco, e que agora se dan de conta que esta demasiado lonxe.
Estam estragando a diversidade de usos da Ría, como a pesca, o marisqueo, a hostelaria ou o lecer en beneficio exclusivo da actividade portuaria.
Esta Ría constitue un dos ecosistemas con mais producción biolóxica do mundo, e en vez de aproveitar esta condición, que si proporciona postos de traballo e riqueza, se adican a formigonala. Lembremos que no lugar onde hoxe está o macro-recheo de Bouzas, atopábase o banco de ameixa mais productivo de toda a Ría, pasando de producir 940 toneladas no 1967 a tan só unha no 1986, devido aos aterramentos.
A Autoridade Portuaria é un Cancro para a Ría e para todos os municipios da comarca, cancro que se irá estendendo, se non se lle pon límite, até acabar definitivamente coa Ría.
O MAR É VIDA, OS RECHEOS SON MORTE. NON AOS RECHEOS NA RIA

Comments

O caso é que en Redondela, xa levamos un par de meses oindo ruxe-ruxes sobre o tema, e a confirmación tivo lugar na última asamblea da Comunidade de Montes de Ventosela. Nesta asamblea o presidente plantexou o interés dunha empresa mineira para levar a cabo unha explotación dunha canteira de granito ornamental nos montes da parroquia.

Houbo unha votación para ver se decián que non definitivamente ou si se plantexaban seguir estudiando a rendabilidade da explotación. Por moi pouco gañou esta última, pero todo parecía que se ía quedar en consultas con dista xente que axudaxen a facer unha valoración máis detallada de todo isto.

Unhas veciñas e veciños de Ventosela, quixeron saber máis sobre o proxecto e se foron a Pontevedra a preguntar, só por curiosidade de que ía o tema, e en Pontevedra se toparon con todo o petate.

Resulta que a empresa interesada xa tiña un proxecto redactado dende abril do 2007, que pedira a explotación de máis de 80 cuadrículas a industria e que industria deulle só 16, pero que é terreo sufuciente para afectar directamente a Ventosela, dende o barrio da Carosa ata o río Alvedosa, a parte do Barrio de Moreira en Soutomaior e a parte do alto de Amoedo. Xa indirectamente, por problemas de ruído, po, pérdida de acuíferos e contaminación de recursos hídricos tamén estarán afectados varios barrios de Reboreda.

A empresa acababa de enviar o proxecto para un permiso de investigación e, presumiblemente, xa estaba colgado no taboleiro anuncios do Concello de Redondela.

Estas personas acudiron ó Concello e, despóis de buscar no taboleiro e non atopar preguntáronlle a funcionaria de turno. Esta buscou no ordenador e alí estaba o anuncio. Buscaron outra vez no taboleiro e topárono. Non estaban seguros da data na que se colgara (foi 2 ou 3 de marzo) pero no anuncio dábanlle 15 días para persentar alegacións en contral del. Veciñas de Ventosela redactaron unha folla para a recollida de sinaturas. Formalmente non é unha alegación, parece máis un rexeite sin condicións a este proxecto.

Estes 15 días esgótanse, presumiblemente o próximo mércores día 26 de marzo e as veciñas e veciños queren entregar o martes 25 o maior número de sinaturas no Concello.

Todo isto acaba de empezar. O que solicita a empresa é unha investigación que durará 3 anos. Augas de Galicia, por exemplo todavía non se vai meter nesta fase. Durante todo ese tempo se poden facer moitas cousas para botar abaixo o proxecto. Este é o primeiro, deixar ver dende o principio que hai persoas que non están dispostas a asumir o que deciden 4 iluminados.

Ademáis, a última palabra tena a Comunidade de Montes. Hai que presionalos.

Comments

Comments

A plantación desta especie arbustiva, resposta a recrear o habitat da bolboreta Charaxes jaius (unha das bolborestas máis fermosas que voan en Galicia), da que a súa existencia depende dos érbedos.

Os primeiros 150 érbedos (Arbutus unedo) cos que se iniciará o proxecto UN BOSQUE PARA UNHA BOLBORETA, proceden de viveiro, teñen unha altura comprendida entre os 50 cm e algo máis de 2 metros, sendo adquiridos cunha subvención da Consellería de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible, invertindo nos mesmos 3.000 euros.

CADA SOCIO SEU ÉRBEDO:

Os socios de ANABAM poderán participar activamente neste proxecto de tal xeito que cada un poderá te-lo seu érbedo e contribuir así á protección e conservación dunha das máis grandes bolboretas de Galicia: a Charaxes jasius.

Os socios terán dúas formas de participar:
a/ Acondicionando a parcela e procedendo a plantar seu érbedo. Cada érbedo estará numerado para identificar perfectamente cada exemplar e disporá dunha ficha na que estarán os datos do mesmo "e os do seu propietario/a".
b/ A outra forma de participación é apadriñando o érbedo (para aqueles que non poidan acudir). Neste caso o apadriñamento se consigue aportando un donativo de 10 euros por cada érbedo que desexe apadriñar. A asociación será a encargada de efectuar a plantación.

COLABORACIÓN DOS NON SOCIOS:

Os que non son socios de ANABAM tamén poderán participar neste proxecto. O érbedo poderá ser plantado pola persoa interesada, se así o desexa, ou ben farano no seu nome a propia asociación.

E hai dúas opcións:
a/ Colaborando como voluntario na plantación, acondicionamento e mantemento do erbedal,
b/ Apadriñando un érbedo (para aqueles/as que non poidades asistir). O apadriñamento se consigue cun donativo de 20 euros por cada érbedo que desexe apadriñar.p>

ANABAM suministrará o érbedo e unha ficha plástificada cos datos do mesmo: nº de érbedo; data da plantación; altura que ten o érbedo; Coordenadas do lugar; etc e o nome da persoa ou familia que o plantou, así @s participantes estarán unidos á natureza a través dun érbedo e dun proxecto do que tamén se forma parte.

@s interesad@s, podedes contactar previamente con ANABAM na súa sede en Rúa do Calvario, 44, A Guarda, no teléfono mobil, 616180557 ou no enderezo electrónico anabam.anabam@terra.es.

Comments

É necesario recoller un gran número de Alegacións. Así que procurade, de ser posible, fotocopialas e distribuilas entre os vosos amigos, familiares e compañeiros de traballo. Se podedes, achegadeas en persoa ó Concello de Mondariz, ou ben remitilas á asociación por correo postal a Montse Valencia, Amigos da Terra, Rúa Capitán Eloi, 20 2º esquerda; 31003 Ourense).

O prazo final de recepción en Amigos da Terra-Ourense, é o 13 de marzo. Os representantes dos grupos ecoloxistas personaranse en Mondariz o sábado 15 para a súa entrega.

Graciñas!

alegacion_adt.doc

Comments

O gallo da denuncia feita por Matar por matar NON, da tala indiscriminada de árbores que está sendo levada a cabo no Aeroporto de Vigo, parece que se iniciou a típica reacción do poderoso, que non acepta que se cuestionen os seus actos, de tentar amedrentar e matar ó mensaxeiro.

Seica están molestos pola repercusión do asunto e, lonxe de recapacitar na súa acción, xa enviaron un escrito ó traballo do denunciante acusándoo de supostos insultos que non se especifican.

Non só parece un intento de amedrentar como, ademais, mesturan asuntos privados de un cidadán, con a súa vida laboral. Non hai traballo e aí é onde mais doe.

Son moitos os traballadores do aeroporto que manifestaron a súa solidariedade con esta denuncia, así como a impotencia que senten de ter que calar en moitos outros casos, por medo ó poder do “departamento xurídico”, que AENA xa manifestou que está mobilizando contra o denunciante desta desfeita.

É lamentable que, no día dos feitos, milleiros de pasaxeiros e centos de traballadores, teñan visto o que acontecía sen que houbera ninguén para sinalar que algo estaba errado.

Esa é a proba do temor que existe ó sistema. Algo fallou no silencio masivo e hai que cortar polo san e impedir que o exemplo se estenda.

Non nos vamos sentir intimidados e continuaremos a denunciar os abusos que, agochados no medo xeneralizado, pretendan levar a cabo impunemente.

Os resultados dos seus actos á vista están, non foron os traballadores quen levaron o planeta ós problemas que hoxe nos están afectando. Foi a codicia dos que queren gañar cartos a calquera custo.

Agardamos que a xustiza, se aí hai que chegar, poña en evidencia, tamén neste asunto, as malas artes de quen non sabe valorar o noso medio ambiente e a nosa riqueza natural.

Comments

Hai uns días, Ricardo de OAR, recibiu un correo electrónico de Raquel, responsanbel do Centro Social A Formiga, convidando @s membr@s de OAR a participar o sábado, 16 de febreiro, nunhas labouras labregas, nunhas terras de labradío abandoadas acarón do C. S. A Formiga. Hai que decir que houbo escaso interese ou falta de tempo, que se traduciu en pouca participación pola nosa parte (OAR) na xornada labrega. Pola mañá, só asistiran Raquel e Ricardo.

Accidentalmente apareceu Víctor (OAR), e probou un par de horas a súa detreza no manexo da sacha. Tódol@s participantes puxeron o mellor deles nun intento de posta en valor do recurso natural a día de hoxe abandoado, que esperemos no futuro de os seus froitos, e poidan, se non convidarnos, si polo menos facer unha cuchipanda vexetal entre os labregos.

Temos que decir que non todo foi traballo e sacha. Á hora de xantar, recibiron a visita de Mario e dous amigos do CS a Formiga, que acompañaron e compartiron solidariamente a súa comida c@s nov@s labreg@s. As empanadas de Raquel e o viño caseiro de Ricardo, as conversas e o comer relaxado foron do máis reconfortante, despois dunha dura xornada de rompelo lombo contra a dura terra. Ningunha comida sabe igual nun entorno natural e despois do duro traballo no campo. Creedeme tédelo que probar.

Logo pola tarde, Mario e Raquel continuaron na leira.

A experiencia do sábado, vai a máis e no C.S. plantexanse organizar unhas verdadeiras xornadas abertas a tod@s e lograremos colectivamente aprender algo máis dos procesos de cultivo e producción de alimentos naturais (cas nosas propias máns e, por exemplo, libres de químicos).

Comments

Lonxe de responder aos argumentos de GNSV, expresados no manifesto e no comunicado, prefire descualificar aos milleiros de galeg@s que democraticamente e facendo gala dun enorme sentido da responsabilidade (entendida esta como unha actitude cívica de defensa do patrimonio natural e do medio ambiente) esiximos un cambio de rumbo.

Este conselleiro que aproba a instalación da celulosa nas Pontes, que emite informes favorabeis á instalación de piscifactorías en espazos protexidos e legaliza as minas ilegais do Courel, que pecha os ollos e da para adiante a aberracións ecolóxicas como o PXOM de Vigo e outros, e que esta facendo desaparecer pola porta de atrás calquera tipo de protección para decenas de miles de hectáreas do Rexistro Galego de Espazos Protexidos, non pode ser conselleiro de medio ambiente.

É certo que os manifestantes defendemos o noso, pero entendendo isto (o noso) como o que é de todos os galegos e galegas. Mentres o conselleiro defende os intereses do capital, nós defendemos a nosa costa, o Parque Natural do Courel e o das Fragas do Eume, a seguridade e a vida na Ría do Ferrol, o Parque Rosalía de Lugo, as paraxes naturais, a saúde e unha mellor calidade de vida. Eses son os “intereses particulares” que nos levaron a Compostela.

O Sr. Conselleiro tamén tacha a manifestación de “electoralista”. Algo notable e sorprendente cando ningún dos colectivos convocantes se presenta nin se presentou nunca a eleccións de ningún tipo, e máis cando podemos dicir, sen medo a equivocarnos moito, que o 80% dos participantes na protesta son (ou eran) votantes dalgún dos partidos que conforman o goberno do que o Sr. Conselleiro forma parte.

Pero a guinda das súas desafortunadas declaracións ven ser esta cínica pregunta: ¿Onde estaban estes colectivos cando gobernaba o PP? Cando gobernaba o PP algúns dos nenos asistentes á mobilización de Galiza Non Se Vende, aínda non naceran. Outros, xa hoxe mozos e mozas, lembrábanse o domingo daqueles días do Prestige, cando eles eran nenos e ían cos seus pais ás manifestacións. Outros, chamados por entón heroes, estaban na costa collendo chapapote coas mans, coordinando a milleiros de voluntarios/as e berrando Nunca Máis en Compostela. (¿Lémbrase daquilo o Sr. Conselleiro?). E outros, hai ben pouco, apagando lumes, ou recollendo cinzas, ou, xa que falamos de tempos máis recentes, paralizando piscifatorías a Álvarez-Cascos mentres a súa consellaría miraba para outro lado e, escusándose na herdanza do anterior goberno, desistía de exercer o dereito de retracto. Outros chegaron máis tarde e aínda han chegar máis.

Entón ninguén era oportunista.
Algúns veteráns xa nos deixaron, aínda que permanecen para sempre no noso recordo. Levamos aquí moito tempo e xa non tragamos máis.

Pero o importante é que estamos AQUÍ E AGORA, e máis que oportunistas, chámenos oportunos. Pois o Caurel, non espera, o parque Rosalía non espera, as nosas costas non esperan, o Ribeiro non espera, Reganosa non espera, o plano acuícola non espera, Galicia non espera.
Porque se esperamos, non haberá remedio.

¿Como pode dicir un conselleiro que máis de setenta colectivos son oportunistas? ¿Como pode dicir que entre 6.000 e 10.000 persoas que se
manifestaron son oportunistas? ¿Coñéceos a todos?
¿Remata o dereito a manifestarse libremente?

¿Por que entre os manifestantes había xentes de tódolos partidos e opcións de voto? Porque teñen vostedes un problema: xa non tragamos máis.

Xa hai moito que o Sr. Vázquez ten un suspenso en medio ambiente, pero agora ten outros dous: en democracia e en respecto á cidadanía e por iso esiximos a súa dimisión.

Goberne quen goberne
GALIZA NON SE VENDE!!

Comments